بعد از چند روز جستجو در کتابهای لغت به دنبال یافتن 

 واژه ای که به بهترین شکل بیانگر وضعیت فعلیم باشد بالاخره موفق شدم..                    

                                       ْ دیوث  ْ 

 پاییز به زمستون: 

بیا برو نوبت توئه 

-ول کن حال ندارم !! 

-د میگم پاشو نوبت توئه ! 

-خوابیدیما!!!!! 

-نمیری؟؟؟ باشه...بهار جان شما بیا برو ! 

...  

! 

--------------------------------- 

پ.ن:

میگم خدا هم یه وقتا سر شوخی رو باز میکنه... 

بدختیش میوفته گردن ما !!! 

عکس برفی ندارم !!!فحش ندین پی لیز ! 

سر امتاحاتم هست...درک کنید دیگه!! فرجه داشتیم...رفتیم هوا خوری ! 

دیشب صدایم را...  

مثل تمامی خاطراتمان....

با خود برد... 

باران...

این تکنولوژی هم  آدم را به چه کارها که وا  نمی دارد .. 

برای هریک از معشوقه هایم یکی از حروف الف تا ی را گذاشته ام ؛

حال مانده ام در مانده از یافتن دلبرک شیرین زبانم ..

گیرم که این بار هم 

 با سه عدد آمپول جادویی ناصرخسرو از شرش راحت شدی. 

دفعه های بعدی را چه..؟

  خنده دار است برایم که تا بحال  

به معنی لباس زیر سبزرنگ آن فاحشه حتی فکرهم نکرده بودم..! 

   آخر هیچگاه  آدمی سیاسی نبوده ام..

تنها شرط ضمن عقدم این است که 

 زنم نافش را برای حلقه کردن سوراخ نکرده باشد ..

  بارخدایا 

به من آن روشنفکری ده 

که برای رفع غیرت مرا به ..

گیرم هم که در آن مهمانی مسخره دیشب  

دستانت را موقع رقص دائما جوری بالا بردی که  

زیر بغلت را هم ببینم. 

   حالا که چه..؟

ای کاش همیشه رمضان می بود تا 

ناچار نباشم این تن خسته را جولانگاه همخوابگیش نمایم ..

نیمه شبی سرد ...
زن کنار پنجره ایستاده بود...
پک عمیقی به سیگارش زد و اونو با انگشت های باریک وکشیده اش...پرت کرد توی کوچه...
ته سیگار با صدای دردناکی روی نم زمین که از بارون سر شب خیس بود..
خاموش شد..
زن به آسمون چشم دوخته بود..
خسته بود..
خسته از حجوم خیالی که سالهای سال
عذابش میداد....
این اتفاق براش تکراری شده بود..
توی خیال خودش به جای ستاره ها برق چشمهای آشنایی رو دید..
انگار روی زمین..نمونده بود..
یاد اون روز بارونی افتاد که برای اولین بار زیر بارون..حس کرد شونه های محکمی کنارش هست و دیگه تنها نخواهد موند...
که ناگهان..
-پنجره رو ببند عزیزم...سردمه..
-باشه الان میبندمش..
آروم به روی تخت برگشت..
آغوشی که منتظرش بود...
ولی متعلق به کس دیگه ای بود....
با چشم های بار...خوابش برد..
توی کوچه صدای قدمهایی میومد که به کوچه آهنگ خاصی میداد....
صدای برخورد قدمها به چاله آبی که ته سیگار توی اون افتاده بود به گوش میرسید..
توی تاریکی شب
سایه ی مردی مشخص بود
آروم زانو زد ...
ته سیگار رو آروم از زمین برداشت
توی جیب بارونی اش گذاشت...
و توی تاریکی شب..
فراموش شد....

---------------------
پی نوشت :
برای اولین بار...برای یه سیگار احساس دل سوزی کردم...
نمیدونم...شاید چون واسطه ی یه رابطه شده بود...
این روزا که بارون میزنه...دلم میخوا زیب براون..بخار بشم...
پی نوشت پی نوشت: 

از روی دست آلبالو